Ari Meisel pleit voor het dumpen van je to-do-list. Een mooi streven (hoewel hij stiekem reminders laat sturen via een app die in zijn agenda terechtkomen, dus toch een soort van to-do-list), maar voor velen een brug te ver. Ik ben inmiddels op weg. Het is niet mijn doel, maar zijn woorden tijdens zijn workshop hadden wel impact.

In bovengenoemde blogpost noemt hij ook het Zeigarnik effect:

“The Zeigarnik Effect is the tendency to experience intrusive thoughts about an objective that was once pursued and left incomplete (Baumeister & Bushman, 2008, pg. 122). The automatic system signals the conscious mind, which may be focused on new goals, that a previous activity was left incomplete. It seems to be human nature to finish what we start and, if it is not finished, we experience dissonance.“

Oftewel: je hebt continu het gevoel dat je dingen niet af hebt. Je ziet die lijst voor je, weet dat je er nog lang niet bent, ervaart stress, hebt aan het einde van de dag nog niets eens de helft gedaan van wat je vandaag wilde doen, de lijst stapelt op, de stress ook en je beleeft dus helemaal geen plezier meer aan iets wat je juist zo leuk vindt. (Waarom zou je anders dit werk hebben gekozen?)

Waar Ari zijn hele lijst dumpt heb ik nu ongeveer 2/3 ervan gedumpt. En veel meer rust ervoor teruggekregen. (Nog steeds een aardige weg te gaan though.) En voordat je denkt: “Ik ga echt niet zoveel weghalen, ik moet nog zoveel doen!”, stel jezelf eens deze vraag: MOET ik dit allemaal doen? Of zitten er ook dingen tussen die ik graag zou WILLEN doen? De zogenoemde nice-to-haves (versus de must-haves).

Ik heb nu een splitsing gemaakt in 3 delen:

1. IDEEËN
   Een lijstje in Evernote (Google Docs, Word, papier, whatever mag ook) met daarin mijn ideeën. Dit is iets anders dan de nice-to-haves. Dit zijn projecten die ik ooit nog wel eens zou willen starten (maar die misschien nooit gaan gebeuren), bijvoorbeeld het schrijven van een boek. (Voel je vrij om die ideeën alvast uit te werken en er links en plaatjes aan toe te voegen om het compleet te maken, zodat het zoveel mogelijk uit je hoofd is.) Of dingen die ik ooit nog wel eens zou willen doen, zoals ooit nog eens in een strandhuisje zitten voor een weekend.
2. NICE-TO-HAVES
   Deze hebben een aparte ‘notebook’ in Evernote. Dit zijn uitbreidingen op de projecten waar ik nu mee bezig ben. Veel dingen daarvan moeten helemaal niet, maar daar staan we helemaal niet bij stil. Zijn dit bijvoorbeeld dingen die al 3 weken bovenaan je lijstje prijken? Die dus al 3 weken wachten en nog wel 3 weken, of misschien wel maanden kunnen wachten? Dan is het een nice-to-have. Niet urgent dus. Eens in de zoveel tijd zal ik de lijst doorgaan om eens lekker door te ploeteren en mooie dingen neer te zetten.
3. TO-DO’S
   In mijn to-do-list Remember The Milk staan dus alle zaken die ik heb afgesproken met anderen, waar een deadline voor is en/of dingen die terugkerend zijn. Denk bijvoorbeeld aan je administratie. Er zit nog een heel systeem aan hoe ik mijn to-do-lijst heb ingericht, maar dat komt wellicht weer in een volgende blogpost.

Hoeveel rust ga jij vandaag uit je to-do-list halen?