Sinds een paar dagen terug in Nederland na 2,5 maand in New York. Ontzettend blij met alle ervaringen en ontmoetingen. Niet blij met de 6 kilo die ik ben aangekomen. Niet blij met hoe ik me daarbij voel. Kleding past nog maar net (of net niet). Als ik zit, voelt alles strak, ongemakkelijk en zeer onprettig. Ik heb weer een hangend buikje, terwijl ik de afgelopen jaren best goed heb gewerkt om dat eraf te houden en vorig jaar zelfs slank werd genoemd.

Steeds vaker lees ik over de effecten van suiker, en dat het in de VS nog veel erger is. Daar zit bijna overal high fructose corn syrup in, veel is mierzoet. 2,5 maand heb ik mijn favoriete ontbijt niet gegeten: roggebrood met hagelslag. Vol enthousiasme at ik die op de ochtend van mijn terugkomst in Nederland. En wat een teleurstelling: ik proefde werkelijk niks. Zóveel suiker heeft er dus in mijn voedsel gezeten in de VS. Bah.

Verder heb ik veel migraine gehad. Hier in Nederland ook zo’n 1 keer per week, maar na inname van mijn medicijn ging het dan wel over. In de VS heb ik regelmatig een dag (of 2) platgelegen, niks kunnen doen. Verder was ik veel moe, stond zelfs moe op (terwijl ik braaf 7 uur sliep per nacht) en voelde me gruwelijk futloos. Huid en haar zag er niet uit.

Time for change! Vandaag begin ik aan de cursus 40 dagen zonder suiker met regelmatig e-mails over suiker en een ondersteunende Facebook-groep. En ja, ik ben al eerder begonnen aan een tijd zonder suiker. Ik heb toen echter geen onderscheid gemaakt tussen geraffineerde en ongeraffineerde suiker. In de genoemde cursus gaat het er vooral om dat je geen geraffineerde suiker neemt. Dan maak ik me al wat minder zorgen. Interessanter worden de afkickverschijnselen waar ik overal over lees…

Meer inzicht in hoe de voedselindustrie ons leven beïnvloedt? Bekijk dit filmpje.